Ayaz'a Dokun...
Ben seni İstanbul'un boğazında değil,
Ankara'nın ayazında sevdim.
İliklerime kadar titreyerek hem de,
Zor nefes alarak ciğerlerime...
Ankara'nın her yerine sinerek,
Ben orada dünyaya geldim seninle.
Sende kendimi buldum,
Şiir yazmayı öğrettin bana,
Yazı yazmayla beraber;
Sana yazmayı sınırsızca, yorulmadan...
Ankara'nın soğuğunda sevdim ben seni,
O soğukla beraber işledin taa içerime,
Hem de taa derinlere...
Orada söz vermedik mi, orada yemin etmedik mi?
Şimdi o yemini ömre yayma vaktidir.
Ankara’nın ayazı dışarıda kalsın...
Kalbin kalbime yuva, ruhun bana eş olur mu?
Elin elimde, bir ömür sevgilim olur musun?